سارینن، هم در مقام معمار و سخنگوی عرصه­ی عمومی، و هم به واسطه­ی ثبات عزم و عقیده و روشنی و وضوح افکار توجّه مخاطبین را جلب می­کرد. وقتی داگلاس هَسکل، سردبیر سابق مجلّه­ی فُروم معماری (The Architectural Forum)، از او خواست تا نقش منتقد را در عرصه­ی معماری تبیین کند، اِرو ساریـنِن را با عنوان «منتقدِ عملیِ معماری» مورد خطاب قرار داد. سارینن حجم معتنابه آثار معماریِ خود را که طی مدت زمانی کوتاه خلق شدند، در عرصه­ی ادبی نیز با بی­شمار نوشته­های چاپ نشده و متن سخنرانیهای خود همراهی می­کرد که به منظور روشن ساختن رویکرد خود به طرّاحی، به نگارش و ایراد آنها می­پرداخت. ساریـنِن که به نقش خود در گفتار معماری مدرن در میانه­ی سده­ی بیستم اذعان و اشراف کامل داشت، با دقّت فراوان و از طریق کنترلِ تصویر خود در عرصه­ی عمومی، کنترل مناسبات خطیر خود با عالی­ترین سرمایه­گذاران، ارتباط با چهره­های کلیدی رسانه­ها، و تماس دائم با جماعتی محدود از عکّاسان مستعد در عرصه­ی معماری، روند ثبت پروژه­های خود در تاریخ معماری را رهبری می­کرد.

عنوان :ارو سارینن
نوشته­ی پی­یرلوئیجی سِرّائینو
ترجمه­ی علیرضا سیّداحمدیان
ناشر : نشر هنر معماری قرن
صفحه­آرایی : ساناز خلیلی، الهه شرفی
چاپ اول :پاییز 1388
لیتوگرافی : رسام گرافیک
چاپ :ابیانه
صحافی : فاروس
شمارگان : 2000 جلد
قیمت : 60,000 ریال